ಕವನ - 7 - ಗೆಳತಿ...ನಿನಗೊಂದು ಪತ್ರ

ಆಕಸ್ಮಿಕವೋ ಅದೃಷ್ಟವೋ

ಆಗ ನೀ ಬಂದೆ ಬಳಿಗೆ

ಯಾರೂ ತೋರಿಸದ ಹಾಗೆ

ಸ್ನೇಹವ ರುಚಿಸಿದೆ ನನಗೆ

ಮೊದಲು ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ ಮನಸಿಗೆ

ಬರುತ್ತ ನಿನ್ನ ಬಿಡಲಾರದಾದೆ

ನೀ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಗೆ ಮುಗ್ಧ ನಗೆ

ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ  ನಾ ಮರುಳಾದೆ

 ಶುಭಾಶಯ ಇರಲಿ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡಿರಲಿ

ಹೊಸಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿರಲಿ

ಮೊದಲ ಫೋನ್ ಕಾಲ್ ಇರಲಿ

ಎಲ್ಲವೂ ಆಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು ಮೊದಲಿರಲಿ

ಶಾಲೆಗೆ ನೀ ಬರದಿರೆ ನಾನೂ ಇಲ್ಲ

ನಾ ಬಂದರೆ ನೀ ತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ

ಒಂದೆ ಬಣ್ಣದ ಉಡುಪು

ಒಂದೆ ರೀತಿಯ ಜಡೆ ಒನಪು

ಕೊಂಡರೂ ಒಂದೇ

ತಿಂದರೂ ಒಂದೆ

ನೆನಪಿದೆಯಾ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನೋಡಿ

ಶಿಕ್ಷಕರೆಂದಿದ್ದರು ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡಿ

ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಿರಿ ಬೆನ್ನಿಗೆ

ಒಂದು ಲೋಹದ ಬೆಸುಗೆ

ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮನೆಯ ಉಸ್ಲಿಗಾಗಿ

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮನೆ ಖಾರದ ಸಾಂಬಾರಿಗಾಗಿ

ಇಬ್ಬರೂ ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತಿದ್ದ  ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ

ಖುಷಿಪಡುವೆ ಮಗುವಂತೆ... ನೆನಪಾಗಿ

ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಮೊದಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ನಾವು

ಒಂದು ಸಾರಿ ಗಣಿತದಲ್ಲಿ ಸೊನ್ನೆ ಪಡೆದೆವು

ಬೆಂಚ್ ಹತ್ತಿ ನಿಂತು, ಚರಿತ್ರೆ ಸೃಷ್ಠಿಸಿದೆವು

ದುಃಖದ ಮುಖವಾಡ ಹೊತ್ತಿದ್ದೆವು

ಎಷ್ಟೊತ್ತು ನಾಟಕವಾಡುವೆವು

ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮುಖನೋಡಿಕೊಂಡೆವು

ಉಕ್ಕಿಬಂದ ನಗುವನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದಾದೆವು

ಉರಿದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೊರಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ

ಆದ ಅಪರೂಪದ ಅನುಭವವ

ಈಗಲೂ ಮರೆಯಲಾರೆವು

ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಕಲೆ ಹಲವು ಬಗೆ

ನೀನಿರುವೆಡೆಯೆಲ್ಲ ಹಾಸ್ಯಹೊನಲಿನ ಬುಗ್ಗೆ

ಥೇಟ್! ಅನುಕರಿಸುವ ಕಲಾವಿದೆ

ಗಿಳಿಮಾತನು ಕೇಳುತ್ತಿರಲೇಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತದೆ

ಹಾಡಿದರೆ ಹಾಯೆನಿಸುವ

ಮಧುರಕಂಠ ಹೊಂದಿರುವ

ಸುಮನಸಿನ ರೂಪಸಿ

ಕಮಲಗಣ್ಣಿನ ಅರಸಿ

ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿನ ಕ್ಷಣಗಳು

ಸಂತಸದ ದಿನಗಳು

ಕಲಿತೆ ಕೊಡುವುದನು

ಅರಿತೆ ಪ್ರೀತಿಸುವುದನು

ನೀ ತಂದ ದೊಡ್ಡ ಉಡುಗೊರೆ

ನಿನ್ನ ಮಿಸ್ಸಮ್ಮನ ಪರಿಚಿಯಿಸಿ

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಿರುವಿನಗೆರೆ

ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಸಂಗಾತಿ

ಸದಾ ಜೊತೆಯಿರೆಂದು ಕೋರುವ ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿ